MU

Mu

Mijn handen scannen bij herhaling
het onthullen in. De plooien van
het afgerukte kleed in marmer.
Het houterige opstulpen van tepels.

Dat ik haar zo pardoes in jou laat vallen
& het weke op jouw barre bodem streel,
gelukkige!  Ik brand & ril &  lees
in waaiend zeewier haar verhaal.

Geschiedenis : Atlantis

Een meeuwenvleugel krast de spiegel open,
haar zwarte mond kolkt in het blauwe op,
haar slikken slikt haar honger & de vogels
& de zon. Duister is hoe zij zich tot naam

van jouw verlangen ontbloten kon.
Haar hese lach maakt elke
dichter misselijk & moe.

Haar wetenswaardigheid.
Haar kleverige string.

rev. 20/06/2011

Album: Atlantis (1967)

Mu in Wikipedia