Sunrise

Sunrise

het donker tokt op de hoofden van de horizon
een tong krult dat ze plassen moet, elk oog
staat bol van de leugens maar in de geulen

van het licht wiebelt de slang van de vreugde
hogerop, kronkelt langs de streepjeskatten
tot bij de schots & scheve vensterbanken.

het zwalkhuis braakt de nacht op de velden
& de velden slikken, hikken, schikken zich
in akkers,  koeienwei  & macadamweg.

de postbode kiepert dikke enveloppen
paprikapoeder en witkalk in
verdrietige blinkbrievenbussen.

overal loopt een vader uit werken
de hoekjes van de straten af met een bruin
boekentasje boterhammen
óp naar de ploegbus.

uit de kieren van jouw dromen
stoom ik weg,  in zon vergaan

& in de draden onderaan
hangt als laatste knikkebollend
& moe van mij jouw mooie maan.

rev. 22/06/2011

Advertisements