Mu
Mijn handen scannen bij herhaling
het onthullen in. De plooien van
het afgerukte kleed in marmer.
Het houterige opstulpen van tepels.
Dat ik haar zo pardoes in jou laat vallen
& het weke op jouw barre bodem streel,
gelukkige! Ik brand & ril & lees
in waaiend zeewier haar verhaal.
Geschiedenis : Atlantis
Een meeuwenvleugel krast de spiegel open,
haar zwarte mond kolkt in het blauwe op,
haar slikken slikt haar honger & de vogels
& de zon. Duister is hoe zij zich tot naam
van jouw verlangen ontbloten kon.
Haar hese lach maakt elke
dichter misselijk & moe.
Haar wetenswaardigheid.
Haar kleverige string.
rev. 20/06/2011
Album: Atlantis (1967)
Mu in Wikipedia
Advertisement
